Shloka 102 to 108

 अलंकिमुक्तैर्बहुभिःसमीहितं समस्तमस्याश्रयणेन सिध्यति ।

पुरैनमाश्रित्यहिकुंभसंभवो दिवाननक्तं पलितो इवाजनि ॥ १०२ ॥

alaMkimuktairbahubhiHsamIhitaM samastamasyAshrayaNena sidhyati |

purainamAshrityahikuMbhasaMbhavo divAnanaktaM palito ivAjani || 102 ||

अन्यत्परित्यज्यममाक्षिभृंगौ सर्वं सदैनं शिवमाश्रयेथाम् ।

आमोदवानेषमृदुःशिवोयं स्वादुक्पिलायं मधुमां उतायं ॥ १०३ ॥

anyatparityajyamamAkSibhRRiMgau sarvaM sadainaM shivamAshrayethAm |

AmodavAneSamRRiduHshivoyaM svAdukpilAyaM madhumAM utAyaM || 103 ||

भविष्यसित्वंप्रतिमानहीनोविनिर्जिताशेषनरामरश्च ।

नमोस्तुतेवाणिमहेशमेनं स्तुहिश्रुतंगर्तसदंयुवानम् ॥ १०४ ॥

bhaviSyasitvaMpratimAnahInovinirjitAsheSanarAmarashca |

namostutevANimaheshamenaM stuhishrutaMgartasadaMyuvAnam || 104 ||

यद्यन्मनश्चिंतयसित्वमिष्टं तत्तभविष्यत्यखिलंध्रुवंते ।

दुःखेनिवृत्तिर्विषयेकदाचिद्यक्ष्वामहेसौमनसाय रुद्रम् ॥ १०५ ॥

yadyanmanashciMtayasitvamiSTaM tattabhaviSyatyakhilaMdhruvaMte |

duHkhenivRRittirviSayekadAcidyakSvAmahesaumanasAya rudram || 105 ||

अज्ञानयोगादपचारकर्मयत्पूर्वमस्माभिरनुष्ठितंते ।

तद्देवसोढ्वासकलंदयालोपितेवपुत्रान् प्रतिनोजुषस्व ॥ १०६ ॥

aGYAnayogAdapacArakarmayatpUrvamasmAbhiranuSThitaMte |

taddevasoDhvAsakalaMdayAlopitevaputrAn pratinojuSasva || 106 ||

संसाराख्यक्रुद्धसर्पेणतीव्रैरागद्वेषोन्मादलोभादिदंतैः ।

दष्टंदृष्ट्वामांदयालुःपिनाकीदेवस्त्रातात्रायतामप्रयुच्छन् ॥ १०७ ॥

saMsArAkhyakruddhasarpeNatIvrairAgadveSonmAdalobhAdidaMtaiH |

daSTaMdRRiSTvAmAMdayAluHpinAkIdevastrAtAtrAyatAmaprayucCan || 107 ||

इत्युक्वांतेयत्समाधेर्नमंतोरुद्राद्यास्त्वांयांतिजन्माहिदष्टाः ।

संतोनीलग्रीवसूत्रात्मनाहंतत्वायामिब्रह्मणावंदमानः ॥ १०८ ॥

ityukvAMteyatsamAdhernamaMtorudrAdyAstvAMyAMtijanmAhidaSTAH |

saMtonIlagrIvasUtrAtmanAhaMtatvAyAmibrahmaNAvaMdamAnaH || 108 ||