Shloka 87 to 93

 अनंतमव्यक्तमचिंत्यमेकं हरंतमाशांबरमंबरागम् ।

अजंपुराणं प्रणमामियोयमणोरणीयान् महतोमहीयान् ॥ ८७ ॥

anaMtamavyaktamaciMtyamekaM haraMtamAshAMbaramaMbarAgam |

ajaMpurANaM praNamAmiyoyamaNoraNIyAn mahatomahIyAn || 87 ||


अंतस्थमात्मानमजंनदृष्ट्वा भ्रमंतिमूढा गिरिगह्वरेषु ।

पश्चादुदक् दक्षिणतः पुरस्तादधस्विदासी३दुपरिस्विदासी३त् ॥ ८८ ॥

aMtasthamAtmAnamajaMnadRRiSTvA bhramaMtimUDhA girigahvareSu |

pashcAdudak dakSiNataH purastAdadhasvidAsI3duparisvidAsI3t || 88 ||


इमं नमामीश्वरमिंदुमौलिं शिवं महानंदमशोकदुःखम् ।

हृदंबुजेतिष्ठतियःपरात्मा परीत्यसर्वाः प्रदिशोदिशश्च ॥ ८९ ॥

imaM namAmIshvaramiMdumauliM shivaM mahAnaMdamashokaduHkham |

hRRidaMbujetiSThatiyaHparAtmA parItyasarvAH pradishodishashca || 89 ||


रागादिकापथ्य समुद्भवेन भग्नं भवाख्येन महामयेन ।

विलोक्य मांपालय चंद्रमौलेभिषक्तमंत्वा भिषजां शृणोमि ॥ ९० ॥

rAgAdikApathya samudbhavena bhagnaM bhavAkhyena mahAmayena |

vilokya mAMpAlaya caMdramaulebhiSaktamaMtvA bhiSajAM shRRiNomi || 90 ||


दुःखांबुराशिं सुखलेशहीनमस्पृष्टपुण्यं बहुपातकंमाम् ।

मृत्योःकरस्थंभवरक्षभीतं पश्चात् पुरस्तादधरादुदक्तात् ॥ ९१ ॥

duHkhAMburAshiM sukhaleshahInamaspRRiSTapuNyaM bahupAtakaMmAm |

mRRityoHkarasthaMbhavarakSabhItaM pashcAt purastAdadharAdudaktAt || 91 ||


गिरींद्रजाचारुमुखावलोक सुशीतयादेवतवैवदृष्ट्या ।

वयंदयापूरितयैवतूर्ण मपोननावादुरितातरेम ॥ ९२ ॥

girIMdrajAcArumukhAvaloka sushItayAdevatavaivadRRiSTyA |

vayaMdayApUritayaivatUrNa maponanAvAduritAtarema || 92 ||


अपारसंसार समुद्रमध्येनिमग्नमुत्क्रोशमनल्परागम् ।

मामक्षमंपाहि महेशजुष्टमोजिषया दक्षिणयेवरातिम् ॥ ९३ ॥

apArasaMsAra samudramadhyenimagnamutkroshamanalparAgam |

mAmakSamaMpAhi maheshajuSTamojiSayA dakSiNayevarAtim || 93 ||

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Shloka 94 to 101

  स्मरन् पुरासंचितपातकानिखरं यमष्यापिमुखंयमारे । बिभेमिमेदेहि यथेष्टमायुर्यदिक्षितायुर्यदिवापरेतः ॥ ९४ ॥ smaran purAsaMcitapAtakAnikharaM yamaSyApimukhaMyamAre | bibhemimedehi yatheSTamAyuryadikSitAyuryadivAparetaH || 94 || सुगंधिभिः सुंदरभस्मगौरैरनंतभोगैर्मृदुलैरघोरैः । इमं कदालिंगतिमां पिनाकीस्थिरेभिरंगैः पुरुरूप उग्रः ॥ ९५ ॥ sugaMdhibhiH suMdarabhasmagaurairanaMtabhogairmRRidulairaghoraiH | imaM kadAliMgatimAM pinAkIsthirebhiraMgaiH pururUpa ugraH || 95 || क्रोशंतमीशःपतितं भवाब्धौनागास्य मंडूकमिवातिभीतम् । कदानुमां रक्षतिदेवदेवो हिरण्यरूपःसहिरण्यसंदृक् ॥ ९६ ॥ kroshaMtamIshaHpatitaM bhavAbdhaunAgAsya maMDUkamivAtibhItam | kadAnumAM rakSatidevadevo hiraNyarUpaHsahiraNyasaMdRRik || 96 || चारुस्मितं चंद्रकलावतसं गौरीकटाक्षार्हमयुग्मनेत्रम् । आलोकयिष्यामिकदानुदेवमादित्यवर्णं तमसःपरस्तात् ॥ ९७ ॥ cArusmitaM caMdrakalAvatasaM gaurIkaTAkSArhamayugmanetram | AlokayiSyAmikadAnudevamAdityavarNaM tamasaHparastAt || 97 || आगच्छुतात्राशुमुमुक्षवोये यूयंशिवंचिंतयतांतराब्जे । ध्यायंतिमुक्त्यर्थम...
Read more

Shloka 102 to 108

  अलंकिमुक्तैर्बहुभिःसमीहितं समस्तमस्याश्रयणेन सिध्यति । पुरैनमाश्रित्यहिकुंभसंभवो दिवाननक्तं पलितो इवाजनि ॥ १०२ ॥ alaMkimuktairbahubhiHsamIhitaM samastamasyAshrayaNena sidhyati | purainamAshrityahikuMbhasaMbhavo divAnanaktaM palito ivAjani || 102 || अन्यत्परित्यज्यममाक्षिभृंगौ सर्वं सदैनं शिवमाश्रयेथाम् । आमोदवानेषमृदुःशिवोयं स्वादुक्पिलायं मधुमां उतायं ॥ १०३ ॥ anyatparityajyamamAkSibhRRiMgau sarvaM sadainaM shivamAshrayethAm | AmodavAneSamRRiduHshivoyaM svAdukpilAyaM madhumAM utAyaM || 103 || भविष्यसित्वंप्रतिमानहीनोविनिर्जिताशेषनरामरश्च । नमोस्तुतेवाणिमहेशमेनं स्तुहिश्रुतंगर्तसदंयुवानम् ॥ १०४ ॥ bhaviSyasitvaMpratimAnahInovinirjitAsheSanarAmarashca | namostutevANimaheshamenaM stuhishrutaMgartasadaMyuvAnam || 104 || यद्यन्मनश्चिंतयसित्वमिष्टं तत्तभविष्यत्यखिलंध्रुवंते । दुःखेनिवृत्तिर्विषयेकदाचिद्यक्ष्वामहेसौमनसाय रुद्रम् ॥ १०५ ॥ yadyanmanashciMtayasitvamiSTaM tattabhaviSyatyakhilaMdhruvaMte | duHkhenivRRittirviSayekadAcidyakSvAmahesaumanasAya rudram || 105 || अज्ञानयोगादपचारकर्मय...
Read more