Shloka 47 to 54
जायामातापिताचान्येमांद्विषंत्यमतिंकृशम् । देहिमे महतीं विद्यां रायाविश्वपुषासह ॥ ४७ ॥ jAyAmAtApitAcAnyemAMdviSaMtyamatiMkRRisham | dehime mahatIM vidyAM rAyAvishvapuSAsaha || 47 || x अदृष्टार्थेषुसर्वेषु दृष्टार्थेष्वपि कर्मसु । मेरु धन्वन्न शक्तेभ्यो बलं धेहितनूषुनः ॥ ४८ ॥ adRRiSTArtheSusarveSu dRRiSTArtheSvapi karmasu | meru dhanvanna shaktebhyo balaM dhehitanUSunaH || 48 || लब्धानिष्टसहस्रस्य नित्यमिष्ट वियोगिनः । हृद्रोगं मम देवेश हरिमाणं च नाशय ॥ ४९ ॥ labdhAniSTasahasrasya nityamiSTa viyoginaH | hRRidrogaM mama devesha harimANaM ca nAshaya || 49 || येयेरोगाःपिशाचावानरादेवाश्च मामिह । बाधंते देवतान् सर्वान् निबाधस्व महांग् असि ॥ ५० ॥ yeyerogAHpishAcAvAnarAdevAshca mAmiha | bAdhaMte devatAn sarvAn nibAdhasva mahAMg asi || 50 || त्वमेव रक्षितास्माकं नान्यःकश्चनविद्यते । तस्मात् स्वीकृत्य देवेश रक्षाणो ब्रह्मणस्पते ॥ ५१ ॥ tvameva rakShitAsmAkaM nAnyaHkashcanavidyate | tasmAt svIkRRitya devesha rakSANo brahmaNaspate || 51 || त्वमेवोमापते मातात्वं पितात्वं पितामहः । त्वमायुस्त्वंमतिस्त्...