Shloka 47 to 54

जायामातापिताचान्येमांद्विषंत्यमतिंकृशम् ।

देहिमे महतीं विद्यां रायाविश्वपुषासह ॥ ४७ ॥

jAyAmAtApitAcAnyemAMdviSaMtyamatiMkRRisham |

dehime mahatIM vidyAM rAyAvishvapuSAsaha || 47 ||

x

अदृष्टार्थेषुसर्वेषु दृष्टार्थेष्वपि कर्मसु ।

मेरु धन्वन्न शक्तेभ्यो बलं धेहितनूषुनः ॥ ४८ ॥

adRRiSTArtheSusarveSu dRRiSTArtheSvapi karmasu |

meru dhanvanna shaktebhyo balaM dhehitanUSunaH || 48 ||

लब्धानिष्टसहस्रस्य नित्यमिष्ट वियोगिनः ।

हृद्रोगं मम देवेश हरिमाणं च नाशय ॥ ४९ ॥

labdhAniSTasahasrasya nityamiSTa viyoginaH |

hRRidrogaM mama devesha harimANaM ca nAshaya || 49 ||

येयेरोगाःपिशाचावानरादेवाश्च मामिह ।

बाधंते देवतान् सर्वान् निबाधस्व महांग् असि ॥ ५० ॥

yeyerogAHpishAcAvAnarAdevAshca mAmiha |

bAdhaMte devatAn sarvAn nibAdhasva mahAMg asi || 50 ||

त्वमेव रक्षितास्माकं नान्यःकश्चनविद्यते ।

तस्मात् स्वीकृत्य देवेश रक्षाणो ब्रह्मणस्पते ॥ ५१ ॥

tvameva rakShitAsmAkaM nAnyaHkashcanavidyate |

tasmAt svIkRRitya devesha rakSANo brahmaNaspate || 51 ||

त्वमेवोमापते मातात्वं पितात्वं पितामहः ।

त्वमायुस्त्वंमतिस्त्वंश्रीरुतभ्रातोतनस्सखा ॥ ५२ ॥

tvamevomApate mAtAtvaM pitAtvaM pitAmahaH |

tvamAyustvaMmatistvaMshrIrutabhrAtotanassakhA || 52 ||

यतस्त्वमेव देवेश कर्ता सर्वस्य कर्मणः ।

ततःक्षमस्वतत् सर्वं यन्मया दुष्कतं कृतं ॥ ५३ ॥

yatastvameva devesha kartA sarvasya karmaNaH |

tataHkSamasvatat sarvaM yanmayA duSkataM kRRitaM || 53 ||

त्वत्समोनप्रभुत्वेन फल्गुत्वेन चमत्समः ।

अतोदेव महादेव त्वमस्माकं तवस्मसि ॥ ५४ ॥

tvatsamonaprabhutvena phalgutvena camatsamaH |

atodeva mahAdeva tvamasmAkaM tavasmasi || 54 ||