shrI shiva vedapAda stotram

  भवातिभीषणज्वरेणपीडितान्महाभयानशेषपातकालयानदूरकाललोचनान् । अनाथनाथतेकरेणभेषजेनकालहन्नुदूषणोवसोमहेमृशस्वशूरराधसे ॥ १०९ ॥ bhavAtibhISaNajvareNapIDitAnmahAbhayAnasheSapAtakAlayAnadUrakAlalocanAn | anAthanAthatekareNabheSajenakAlahannudUSaNovasomahemRRishasvashUrarAdhase || 109 || जयेमयेनसर्वमेतदिष्टमष्टदिग्गजं भुवस्थलं नभस्थलं दिवस्थलं च तद्गतम् । य एष सर्वदेवदानवानतःसभापतिःसनोददातुतंरयिंरयिंपिशंगसंदृशम् ॥ ११० ॥ jayemayenasarvametadiSTamaSTadiggajaM bhuvasthalaM nabhasthalaM divasthalaM ca tadgatam | ya eSa sarvadevadAnavAnataHsabhApatiHsanodadAtutaMrayiMrayiMpishaMgasaMdRRisham || 110 || नमोभवायतेहरायभूतिभासितोरसे, नमोमृडायतेहरायभूतभीतिभंगिने । नमःशिवायविश्वरूपशाश्वतायशूलिने नयस्यहन्यतेसखानजीयतेकदाचन ॥ १११ ॥ namobhavAyateharAyabhUtibhAsitorase, namomRRiDAyateharAyabhUtabhItibhaMgine | namaHshivAyavishvarUpashAshvatAyashUline nayasyahanyatesakhAnajIyatekadAcana || 111 || सुरपतिपतये नमोनमःक्षितिपतिपतये नमोनमःप्रजापतिपतये । नमोनमोंबिकापतय उमापतये पशुपतये नमोनमः ॥ ११२ ॥ surapatipataye n...

  अलंकिमुक्तैर्बहुभिःसमीहितं समस्तमस्याश्रयणेन सिध्यति । पुरैनमाश्रित्यहिकुंभसंभवो दिवाननक्तं पलितो इवाजनि ॥ १०२ ॥ alaMkimuktairbahubhiHsamIhitaM samastamasyAshrayaNena sidhyati | purainamAshrityahikuMbhasaMbhavo divAnanaktaM palito ivAjani || 102 || अन्यत्परित्यज्यममाक्षिभृंगौ सर्वं सदैनं शिवमाश्रयेथाम् । आमोदवानेषमृदुःशिवोयं स्वादुक्पिलायं मधुमां उतायं ॥ १०३ ॥ anyatparityajyamamAkSibhRRiMgau sarvaM sadainaM shivamAshrayethAm | AmodavAneSamRRiduHshivoyaM svAdukpilAyaM madhumAM utAyaM || 103 || भविष्यसित्वंप्रतिमानहीनोविनिर्जिताशेषनरामरश्च । नमोस्तुतेवाणिमहेशमेनं स्तुहिश्रुतंगर्तसदंयुवानम् ॥ १०४ ॥ bhaviSyasitvaMpratimAnahInovinirjitAsheSanarAmarashca | namostutevANimaheshamenaM stuhishrutaMgartasadaMyuvAnam || 104 || यद्यन्मनश्चिंतयसित्वमिष्टं तत्तभविष्यत्यखिलंध्रुवंते । दुःखेनिवृत्तिर्विषयेकदाचिद्यक्ष्वामहेसौमनसाय रुद्रम् ॥ १०५ ॥ yadyanmanashciMtayasitvamiSTaM tattabhaviSyatyakhilaMdhruvaMte | duHkhenivRRittirviSayekadAcidyakSvAmahesaumanasAya rudram || 105 || अज्ञानयोगादपचारकर्मय...

  स्मरन् पुरासंचितपातकानिखरं यमष्यापिमुखंयमारे । बिभेमिमेदेहि यथेष्टमायुर्यदिक्षितायुर्यदिवापरेतः ॥ ९४ ॥ smaran purAsaMcitapAtakAnikharaM yamaSyApimukhaMyamAre | bibhemimedehi yatheSTamAyuryadikSitAyuryadivAparetaH || 94 || सुगंधिभिः सुंदरभस्मगौरैरनंतभोगैर्मृदुलैरघोरैः । इमं कदालिंगतिमां पिनाकीस्थिरेभिरंगैः पुरुरूप उग्रः ॥ ९५ ॥ sugaMdhibhiH suMdarabhasmagaurairanaMtabhogairmRRidulairaghoraiH | imaM kadAliMgatimAM pinAkIsthirebhiraMgaiH pururUpa ugraH || 95 || क्रोशंतमीशःपतितं भवाब्धौनागास्य मंडूकमिवातिभीतम् । कदानुमां रक्षतिदेवदेवो हिरण्यरूपःसहिरण्यसंदृक् ॥ ९६ ॥ kroshaMtamIshaHpatitaM bhavAbdhaunAgAsya maMDUkamivAtibhItam | kadAnumAM rakSatidevadevo hiraNyarUpaHsahiraNyasaMdRRik || 96 || चारुस्मितं चंद्रकलावतसं गौरीकटाक्षार्हमयुग्मनेत्रम् । आलोकयिष्यामिकदानुदेवमादित्यवर्णं तमसःपरस्तात् ॥ ९७ ॥ cArusmitaM caMdrakalAvatasaM gaurIkaTAkSArhamayugmanetram | AlokayiSyAmikadAnudevamAdityavarNaM tamasaHparastAt || 97 || आगच्छुतात्राशुमुमुक्षवोये यूयंशिवंचिंतयतांतराब्जे । ध्यायंतिमुक्त्यर्थम...

  अनंतमव्यक्तमचिंत्यमेकं हरंतमाशांबरमंबरागम् । अजंपुराणं प्रणमामियोयमणोरणीयान् महतोमहीयान् ॥ ८७ ॥ anaMtamavyaktamaciMtyamekaM haraMtamAshAMbaramaMbarAgam | ajaMpurANaM praNamAmiyoyamaNoraNIyAn mahatomahIyAn || 87 || अंतस्थमात्मानमजंनदृष्ट्वा भ्रमंतिमूढा गिरिगह्वरेषु । पश्चादुदक् दक्षिणतः पुरस्तादधस्विदासी३दुपरिस्विदासी३त् ॥ ८८ ॥ aMtasthamAtmAnamajaMnadRRiSTvA bhramaMtimUDhA girigahvareSu | pashcAdudak dakSiNataH purastAdadhasvidAsI3duparisvidAsI3t || 88 || इमं नमामीश्वरमिंदुमौलिं शिवं महानंदमशोकदुःखम् । हृदंबुजेतिष्ठतियःपरात्मा परीत्यसर्वाः प्रदिशोदिशश्च ॥ ८९ ॥ imaM namAmIshvaramiMdumauliM shivaM mahAnaMdamashokaduHkham | hRRidaMbujetiSThatiyaHparAtmA parItyasarvAH pradishodishashca || 89 || रागादिकापथ्य समुद्भवेन भग्नं भवाख्येन महामयेन । विलोक्य मांपालय चंद्रमौलेभिषक्तमंत्वा भिषजां शृणोमि ॥ ९० ॥ rAgAdikApathya samudbhavena bhagnaM bhavAkhyena mahAmayena | vilokya mAMpAlaya caMdramaulebhiSaktamaMtvA bhiSajAM shRRiNomi || 90 || दुःखांबुराशिं सुखलेशहीनमस्पृष्टपुण्यं बहुपातकंमाम् । मृ...

  महामयूखाय महाभुजाय महाशरीराय महांबराय । महाकिरीटाय महेश्वराय महोमहीं सुष्टुतिमीरयामि ॥ ७९ ॥ mahAmayUkhAya mahAbhujAya mahAsharIrAya mahAMbarAya | mahAkirITAya maheshvarAya mahomahIM suSTutimIrayAmi || 79 || यथाकथंचिद्रचिताभिरीश प्रसादतश्चारुभिरादरेण । प्रपूजयामि स्तुतिभिर्महेश मषाळ्हमुग्रंसहमानमाभिः ॥ ८० ॥ yathAkathaMcidracitAbhirIsha prasAdatashcArubhirAdareNa | prapUjayAmi stutibhirmahesha maSALhamugraMsahamAnamAbhiH || 80 || नमःशिवाय त्रिपुरांतकाय जगत्रयीशाय दिगंबराय । नमोस्तुमुख्याय हराय शंभो नमो जघन्यायच बुध्नियाय ॥ ८१ ॥ namaHshivAya tripurAMtakAya jagatrayIshAya digaMbarAya | namostumukhyAya harAya shaMbho namo jaghanyAyaca budhniyAya || 81 || नमोविकाराय विकारिणेते नमो भयास्तु भवोद्भवाय । बहुप्रजात्यंतविचित्ररूपायतःप्रसूता जगतप्रसूती ॥ ८२ ॥ namovikArAya vikAriNete namo bhayAstu bhavodbhavAya | bahuprajAtyaMtavicitrarUpAyataHprasUtA jagataprasUtI || 82 || तस्मैसुरेशोरुकिरीटनानारत्नावृताष्टापदविष्टराय । भस्मांगरागाय नमःपरस्मैयस्मात्परंना परमस्तिकिंचित् ॥ ८३ ॥ tasmaisureshoruk...