Shloka 94 to 101

 स्मरन् पुरासंचितपातकानिखरं यमष्यापिमुखंयमारे ।

बिभेमिमेदेहि यथेष्टमायुर्यदिक्षितायुर्यदिवापरेतः ॥ ९४ ॥

smaran purAsaMcitapAtakAnikharaM yamaSyApimukhaMyamAre |

bibhemimedehi yatheSTamAyuryadikSitAyuryadivAparetaH || 94 ||


सुगंधिभिः सुंदरभस्मगौरैरनंतभोगैर्मृदुलैरघोरैः ।

इमं कदालिंगतिमां पिनाकीस्थिरेभिरंगैः पुरुरूप उग्रः ॥ ९५ ॥

sugaMdhibhiH suMdarabhasmagaurairanaMtabhogairmRRidulairaghoraiH |

imaM kadAliMgatimAM pinAkIsthirebhiraMgaiH pururUpa ugraH || 95 ||


क्रोशंतमीशःपतितं भवाब्धौनागास्य मंडूकमिवातिभीतम् ।

कदानुमां रक्षतिदेवदेवो हिरण्यरूपःसहिरण्यसंदृक् ॥ ९६ ॥

kroshaMtamIshaHpatitaM bhavAbdhaunAgAsya maMDUkamivAtibhItam |

kadAnumAM rakSatidevadevo hiraNyarUpaHsahiraNyasaMdRRik || 96 ||


चारुस्मितं चंद्रकलावतसं गौरीकटाक्षार्हमयुग्मनेत्रम् ।

आलोकयिष्यामिकदानुदेवमादित्यवर्णं तमसःपरस्तात् ॥ ९७ ॥

cArusmitaM caMdrakalAvatasaM gaurIkaTAkSArhamayugmanetram |

AlokayiSyAmikadAnudevamAdityavarNaM tamasaHparastAt || 97 ||


आगच्छुतात्राशुमुमुक्षवोये यूयंशिवंचिंतयतांतराब्जे ।

ध्यायंतिमुक्त्यर्थमिमंहिनित्यं वेदांतविज्ञानसुनिश्चितार्थाः ॥ ९८ ॥

AgacCutAtrAshumumukSavoye yUyaMshivaMciMtayatAMtarAbje |

dhyAyaMtimuktyarthamimaMhinityaM vedAMtaviGYAnasunishcitArthAH || 98 ||


आयातयूयं भुवनादिपत्य कामामहेशं सकृदर्चयध्वम् ।

एनंपुराभ्यर्च्यहिरण्यगर्भो भूतस्यजातःपतिरेक आसीत् ॥ ९९ ॥

AyAtayUyaM bhuvanAdipatya kAmAmaheshaM sakRRidarcayadhvam |

enaMpurAbhyarcyahiraNyagarbho bhUtasyajAtaHpatireka AsIt || 99 ||


येकामयंते विपुलां श्रियंते श्रीकंठमेनं सकृदानमंताम् ।

श्रीमानयं श्रीपतिवंद्यपादःश्रीणामुदारोधरुणोरयीणाम् ॥ १०० ॥

yekAmayaMte vipulAM shriyaMte shrIkaMThamenaM sakRRidAnamaMtAm |

shrImAnayaM shrIpativaMdyapAdaHshrINAmudArodharuNorayINAm || 100 ||


सुपुत्रकामा अपियेमनुष्या युवानमेनं गिरिशं यजंताम् ।

यतःस्वयंभूर्जगतां विधाता हिरण्यगर्भःसमवर्तताग्रे ॥ १०१ ॥

suputrakAmA apiyemanuSyA yuvAnamenaM girishaM yajaMtAm |

yataHsvayaMbhUrjagatAM vidhAtA hiraNyagarbhaHsamavartatAgre || 101 ||

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Shloka 102 to 108

  अलंकिमुक्तैर्बहुभिःसमीहितं समस्तमस्याश्रयणेन सिध्यति । पुरैनमाश्रित्यहिकुंभसंभवो दिवाननक्तं पलितो इवाजनि ॥ १०२ ॥ alaMkimuktairbahubhiHsamIhitaM samastamasyAshrayaNena sidhyati | purainamAshrityahikuMbhasaMbhavo divAnanaktaM palito ivAjani || 102 || अन्यत्परित्यज्यममाक्षिभृंगौ सर्वं सदैनं शिवमाश्रयेथाम् । आमोदवानेषमृदुःशिवोयं स्वादुक्पिलायं मधुमां उतायं ॥ १०३ ॥ anyatparityajyamamAkSibhRRiMgau sarvaM sadainaM shivamAshrayethAm | AmodavAneSamRRiduHshivoyaM svAdukpilAyaM madhumAM utAyaM || 103 || भविष्यसित्वंप्रतिमानहीनोविनिर्जिताशेषनरामरश्च । नमोस्तुतेवाणिमहेशमेनं स्तुहिश्रुतंगर्तसदंयुवानम् ॥ १०४ ॥ bhaviSyasitvaMpratimAnahInovinirjitAsheSanarAmarashca | namostutevANimaheshamenaM stuhishrutaMgartasadaMyuvAnam || 104 || यद्यन्मनश्चिंतयसित्वमिष्टं तत्तभविष्यत्यखिलंध्रुवंते । दुःखेनिवृत्तिर्विषयेकदाचिद्यक्ष्वामहेसौमनसाय रुद्रम् ॥ १०५ ॥ yadyanmanashciMtayasitvamiSTaM tattabhaviSyatyakhilaMdhruvaMte | duHkhenivRRittirviSayekadAcidyakSvAmahesaumanasAya rudram || 105 || अज्ञानयोगादपचारकर्मय...
Read more

Shloka 87 to 93

  अनंतमव्यक्तमचिंत्यमेकं हरंतमाशांबरमंबरागम् । अजंपुराणं प्रणमामियोयमणोरणीयान् महतोमहीयान् ॥ ८७ ॥ anaMtamavyaktamaciMtyamekaM haraMtamAshAMbaramaMbarAgam | ajaMpurANaM praNamAmiyoyamaNoraNIyAn mahatomahIyAn || 87 || अंतस्थमात्मानमजंनदृष्ट्वा भ्रमंतिमूढा गिरिगह्वरेषु । पश्चादुदक् दक्षिणतः पुरस्तादधस्विदासी३दुपरिस्विदासी३त् ॥ ८८ ॥ aMtasthamAtmAnamajaMnadRRiSTvA bhramaMtimUDhA girigahvareSu | pashcAdudak dakSiNataH purastAdadhasvidAsI3duparisvidAsI3t || 88 || इमं नमामीश्वरमिंदुमौलिं शिवं महानंदमशोकदुःखम् । हृदंबुजेतिष्ठतियःपरात्मा परीत्यसर्वाः प्रदिशोदिशश्च ॥ ८९ ॥ imaM namAmIshvaramiMdumauliM shivaM mahAnaMdamashokaduHkham | hRRidaMbujetiSThatiyaHparAtmA parItyasarvAH pradishodishashca || 89 || रागादिकापथ्य समुद्भवेन भग्नं भवाख्येन महामयेन । विलोक्य मांपालय चंद्रमौलेभिषक्तमंत्वा भिषजां शृणोमि ॥ ९० ॥ rAgAdikApathya samudbhavena bhagnaM bhavAkhyena mahAmayena | vilokya mAMpAlaya caMdramaulebhiSaktamaMtvA bhiSajAM shRRiNomi || 90 || दुःखांबुराशिं सुखलेशहीनमस्पृष्टपुण्यं बहुपातकंमाम् । मृ...
Read more