Shloka 39 to 46

 धराधरसुतालीला सरोजाहतबाहवे ।

तस्मैतुभ्यममोचाम नमोअस्माअवस्यवः ॥ ३९ ॥

dharAdharasutAlIlA sarojAhatabAhave |

tasmaitubhyamamocAma namoasmAavasyavaH || 39 ||


रक्षमामक्षमंक्षीणमक्षक्षतमशिक्षितम् ।

अनाथं दीनमापन्नं दरिद्रन्नीललोहित ॥ ४० ॥

rakShamAmakShamaMkShINamakShakShatamashikShitam |

anAthaM dInamApannaM daridrannIlalohita || 40 ||


दुमुर्खं दुष्क्रियं दुष्टं रक्षमामीशदुर्दृशम् ।

मादृशनामहं नत्वदन्यंविंदामिराधसे ॥ ४१ ॥

dumurkhaM duSkriyaM duSTaM rakShamAmIshadurdRRisham |

mAdRRishanAmahaM natvadanyaMviMdAmirAdhase || 41 ||


भवाख्येन्नागिनाशंभो रागद्वेषमदार्चिषा ।

दयालो दह्यमनानामस्माकमविताभव ॥ ४२ ॥

bhavAkhyennAginAshaMbho rAgadveSamadArciSA |

dayAlo dahyamanAnAmasmAkamavitAbhava || 42 ||


परदारं परावासं परवस्त्रं पराप्रियम् ।

हरपाहि परान्नंमां पुरुणामन् पुरुष्टुत ॥ ४३ ॥

paradAraM parAvAsaM paravastraM parApriyam |

harapAhi parAnnaMmAM puruNAman puruSTuta || 43 ||


लौकिकैर्यत् कृतं पुष्टैर्नावमानं सहामहे ।

देवेशतवदासेभ्यो भूरिदा भूरिदेहिनः ॥ ४४ ॥

laukikairyat kRRitaM puSTairnAvamAnaM sahAmahe |

deveshatavadAsebhyo bhUridA bhUridehinaH || 44 ||


लोकानामुपपन्नानां गर्वीणामीशपश्यताम् ।

अस्मभ्यं क्षेत्रमायुश्च वसुस्पार्हं तदाभर ॥ ४५ ॥

lokAnAmupapannAnAM garvINAmIshapashyatAm |

asmabhyaM kShetramAyushca vasuspArhaM tadAbhara || 45 ||


याच्ञादौमहतीं लज्जामस्मदीयां घृणानिधे ।

त्वमेववेत्सिनस्तूर्णमिषंस्तोतृभ्य आभर ॥ ४६ ॥

yAc~nAdaumahatIM lajjAmasmadIyAM ghRRiNAnidhe |

tvamevavetsinastUrNamiSaMstotRRibhya Abhara || 46 ||

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Shloka 94 to 101

  स्मरन् पुरासंचितपातकानिखरं यमष्यापिमुखंयमारे । बिभेमिमेदेहि यथेष्टमायुर्यदिक्षितायुर्यदिवापरेतः ॥ ९४ ॥ smaran purAsaMcitapAtakAnikharaM yamaSyApimukhaMyamAre | bibhemimedehi yatheSTamAyuryadikSitAyuryadivAparetaH || 94 || सुगंधिभिः सुंदरभस्मगौरैरनंतभोगैर्मृदुलैरघोरैः । इमं कदालिंगतिमां पिनाकीस्थिरेभिरंगैः पुरुरूप उग्रः ॥ ९५ ॥ sugaMdhibhiH suMdarabhasmagaurairanaMtabhogairmRRidulairaghoraiH | imaM kadAliMgatimAM pinAkIsthirebhiraMgaiH pururUpa ugraH || 95 || क्रोशंतमीशःपतितं भवाब्धौनागास्य मंडूकमिवातिभीतम् । कदानुमां रक्षतिदेवदेवो हिरण्यरूपःसहिरण्यसंदृक् ॥ ९६ ॥ kroshaMtamIshaHpatitaM bhavAbdhaunAgAsya maMDUkamivAtibhItam | kadAnumAM rakSatidevadevo hiraNyarUpaHsahiraNyasaMdRRik || 96 || चारुस्मितं चंद्रकलावतसं गौरीकटाक्षार्हमयुग्मनेत्रम् । आलोकयिष्यामिकदानुदेवमादित्यवर्णं तमसःपरस्तात् ॥ ९७ ॥ cArusmitaM caMdrakalAvatasaM gaurIkaTAkSArhamayugmanetram | AlokayiSyAmikadAnudevamAdityavarNaM tamasaHparastAt || 97 || आगच्छुतात्राशुमुमुक्षवोये यूयंशिवंचिंतयतांतराब्जे । ध्यायंतिमुक्त्यर्थम...
Read more

Shloka 102 to 108

  अलंकिमुक्तैर्बहुभिःसमीहितं समस्तमस्याश्रयणेन सिध्यति । पुरैनमाश्रित्यहिकुंभसंभवो दिवाननक्तं पलितो इवाजनि ॥ १०२ ॥ alaMkimuktairbahubhiHsamIhitaM samastamasyAshrayaNena sidhyati | purainamAshrityahikuMbhasaMbhavo divAnanaktaM palito ivAjani || 102 || अन्यत्परित्यज्यममाक्षिभृंगौ सर्वं सदैनं शिवमाश्रयेथाम् । आमोदवानेषमृदुःशिवोयं स्वादुक्पिलायं मधुमां उतायं ॥ १०३ ॥ anyatparityajyamamAkSibhRRiMgau sarvaM sadainaM shivamAshrayethAm | AmodavAneSamRRiduHshivoyaM svAdukpilAyaM madhumAM utAyaM || 103 || भविष्यसित्वंप्रतिमानहीनोविनिर्जिताशेषनरामरश्च । नमोस्तुतेवाणिमहेशमेनं स्तुहिश्रुतंगर्तसदंयुवानम् ॥ १०४ ॥ bhaviSyasitvaMpratimAnahInovinirjitAsheSanarAmarashca | namostutevANimaheshamenaM stuhishrutaMgartasadaMyuvAnam || 104 || यद्यन्मनश्चिंतयसित्वमिष्टं तत्तभविष्यत्यखिलंध्रुवंते । दुःखेनिवृत्तिर्विषयेकदाचिद्यक्ष्वामहेसौमनसाय रुद्रम् ॥ १०५ ॥ yadyanmanashciMtayasitvamiSTaM tattabhaviSyatyakhilaMdhruvaMte | duHkhenivRRittirviSayekadAcidyakSvAmahesaumanasAya rudram || 105 || अज्ञानयोगादपचारकर्मय...
Read more

Shloka 87 to 93

  अनंतमव्यक्तमचिंत्यमेकं हरंतमाशांबरमंबरागम् । अजंपुराणं प्रणमामियोयमणोरणीयान् महतोमहीयान् ॥ ८७ ॥ anaMtamavyaktamaciMtyamekaM haraMtamAshAMbaramaMbarAgam | ajaMpurANaM praNamAmiyoyamaNoraNIyAn mahatomahIyAn || 87 || अंतस्थमात्मानमजंनदृष्ट्वा भ्रमंतिमूढा गिरिगह्वरेषु । पश्चादुदक् दक्षिणतः पुरस्तादधस्विदासी३दुपरिस्विदासी३त् ॥ ८८ ॥ aMtasthamAtmAnamajaMnadRRiSTvA bhramaMtimUDhA girigahvareSu | pashcAdudak dakSiNataH purastAdadhasvidAsI3duparisvidAsI3t || 88 || इमं नमामीश्वरमिंदुमौलिं शिवं महानंदमशोकदुःखम् । हृदंबुजेतिष्ठतियःपरात्मा परीत्यसर्वाः प्रदिशोदिशश्च ॥ ८९ ॥ imaM namAmIshvaramiMdumauliM shivaM mahAnaMdamashokaduHkham | hRRidaMbujetiSThatiyaHparAtmA parItyasarvAH pradishodishashca || 89 || रागादिकापथ्य समुद्भवेन भग्नं भवाख्येन महामयेन । विलोक्य मांपालय चंद्रमौलेभिषक्तमंत्वा भिषजां शृणोमि ॥ ९० ॥ rAgAdikApathya samudbhavena bhagnaM bhavAkhyena mahAmayena | vilokya mAMpAlaya caMdramaulebhiSaktamaMtvA bhiSajAM shRRiNomi || 90 || दुःखांबुराशिं सुखलेशहीनमस्पृष्टपुण्यं बहुपातकंमाम् । मृ...
Read more