Shloka 23 to 30

 धातारं जगतामीशं दातारं सर्वसंपदां ।

नेतारं मरुतां वंदे जेतारमपराजितं ॥ २३ ॥

dhAtAraM jagatAmIshaM dAtAraM sarvasaMpadAM |

netAraM marutAM vaMde jetAramaparAjitaM || 23 ||

तंत्वामंतकहंतारं वंदे मंदाकिनीधरम् ।

ततानिविदधेयोयमिमानित्रीणिविष्टपा ॥ २४ ॥

taMtvAmaMtakahaMtAraM vaMde maMdAkinIdharam |

tatAnividadheyoyamimAnitrINiviSTapA || 24 ||

सर्वज्ञं सर्वगं सर्वं कविंवंदेतमीश्वरं ।

यतश्च यजुषासार्धमृचःसामानिजज्ञिरे ॥ २५ ॥

sarvaj~naM sarvagaM sarvaM kaviMvaMdetamIshvaraM |

yatashca yajuSAsArdhamRRicaHsAmAnijaj~nire || 25 ||

भवंतं सुदृशं वंदे भूतभव्यभवंतिच ।

त्यजंतीतरकर्माणि योविश्वाभिविपश्यति ॥ २६ ॥

bhavaMtaM sudRRishaM vaMde bhUtabhavyabhavaMtica |

tyajaMtItarakarmANi yovishvAbhivipashyati || 26 ||

हरंसुरनियंतारं परंतमहमानतः ।

यदाज्ञया जगत्सर्वं व्याप्यनारायणःस्थितः ॥ २७ ॥

haraMsuraniyaMtAraM paraMtamahamAnataH |

yadAj~nayA jagatsarvaM vyApyanArAyaNaHsthitaH || 27 ||

तंनमामि महादेवं यन्नियोगादिदं जगत् ।

कल्पादौ भगवान् धातायथापूर्वमकल्पयत् ॥ २८ ॥

taMnamAmi mahAdevaM yanniyogAdidaM jagat |

kalpAdau bhagavAn dhAtAyathApUrvamakalpayat || 28 ||

ईश्वरंतमहं वंदे यस्यलिंगमहर्निशम् ।

यजंते सहभार्याभिरिंद्रज्येष्टामरुद्गणाः ॥ २९ ॥

IshvaraMtamahaM vaMde yasyaliMgamaharnisham |

yajaMte sahabhAryAbhiriMdrajyeSTAmarudgaNAH || 29 ||

नमामितमिमं रुद्रं यमभ्यर्चसकृत् पुरा ।

अवापुःस्वंस्वमैश्वर्यं देवासःपूषरातयः ॥ ३० ॥

namAmitamimaM rudraM yamabhyarcasakRRit purA |

avApuHsvaMsvamaishvaryaM devAsaHpUSarAtayaH || 30 ||